ترویج خرافات

حتماً تا به حال قسمتی از یکی از سریال‌های ماه رمضان را دیده‌اید. در بیشتر آن‌ها، یک عامل ماورائی دخیل است که داستان فیلم سعی در اظهار آن دارد. در سریال « او یک فرشته بود»، تفکر خرافیِ شیطان مجسم را می‌بینیم که سعی در فریب مؤمنان دارد. و در پایان سریال در محفل‌های بحث و گفتگو با روحانیون اسلام‌زده این تفکر را تأیید می‌کنند.
درسریالی دیگر، مردی که خود را سید می‌داند و در بازار اسم و رسمی دارد با قلدری، از خدای خودش درمان چشمان دختر دوست مسیحی‌اش را می‌خواهد و دعای او نیز مستجاب می‌شود و در صحنه‌ای در بیمارستان ناگهان نوری به چشمان دخترک می‌تابد که گویی امام حسین است، و چشمان او بینا می‌شود.
و نمونه‌های دیگر این گونه داستان‌ها که به ویژه در ماه رمضان که احساسات مذهبی مردم بیشتر است، دیده می‌شود.
همچنین در رفتار دولت نهم نیز این تلاش دیده می‌شود. به طوریکه رئیس جمهور پس از سفرش به نیویورک حرف از هاله‌ی نوری می‌زند که به دور او قرار داشته است. و اینکه تمام حضار به او خیره شده بودند. و یا اعلام امضای حکم نمایندگان مجلس توسط امام زمان.
همه‌ی این‌ها نشان از تلاش مجموعه‌ی حکومت برای ترویج خرافات دارد. تا با این کار هم اندیشه‌ی توده‌ی مردم را هر چه بیشتر به این افکار منحرف کند و هم قبول سیاست‌های بنیادگرایانه‌ی دولت، توسط مردم، را تسهیل کند.
البته شاید این دید افراطی در هدف‌مند بودن تمام این‌ها، درست نباشد؛ ولی در هر صورت این روند، که شاید به دلیل حمایت های دولت از اسلام‌گرائی به وجود آمده، باعث ترویج خرافات می‌شود که باید از آن آگاه بود.به امید تابش نور اندیشه در ایران.

دولت یا مردم سکولار

در حال حاضر بحث سکولاریسم در ایران بسیار داغ است. بیشتر محفل‌های روشن‌فکری که دستی در قلم و فهمی در سیاست دارند، حرف از سکولاریسم می‌زنند. به درستی هم که دولتی سکولار در ایران بسیار خوب است، که دیگر کسانی از ایران به دلیل تفاوت در عقیده و مذهب دچار محرومیت نشوند. که دیگر، موازین خشک اسلامی مردم ایران را محدود نکند. که دیگر قاتلان محفلی در دادگاه تبرعه نشوند. که دیگر دادگاهی در حکم قاتل زنان خیابانی شک نکند. که دیگر درویشان قم، قلع و غم نشوند. که دیگر بهائیان، اعدام خانوادگی نشوند.
ولی مگر نه این که تا قبل از انقلاب اسلامی سلطنت‌ها، بی نام اسلام حکومت می‌کردند؛ ولی باز هم شاهد محرومیت‌ها و فشارها برای دگراندیشان بودیم. مگر نه این که، در زمان آن حکومت‌ها عالمان، با نفوذ خود در مردم و حکومت اعمالی شبه‌طالبانی انجام می‌دادند. شاید بهتر باشد قبل از دولت سکولار، مردم سکولار داشته باشیم. چون با هر دولتی، مردم اسلام‌زده کار خود می‌کنند. با هر دولتی، علمای اسلامی فتوای خود می‌دهند. با هر دولتی، آیت‌الله‌ها فتوای تخریب مکان‌های مذهبی دگرمذهبان را می‌دهند و دولت هم به آن فتوا عمل می‌کند. باشد که نور آزادی بر همگان بتابد.