۳۰ شهریور ۱۳۸۵

دولت یا مردم سکولار

در حال حاضر بحث سکولاریسم در ایران بسیار داغ است. بیشتر محفل‌های روشن‌فکری که دستی در قلم و فهمی در سیاست دارند، حرف از سکولاریسم می‌زنند. به درستی هم که دولتی سکولار در ایران بسیار خوب است، که دیگر کسانی از ایران به دلیل تفاوت در عقیده و مذهب دچار محرومیت نشوند. که دیگر، موازین خشک اسلامی مردم ایران را محدود نکند. که دیگر قاتلان محفلی در دادگاه تبرعه نشوند. که دیگر دادگاهی در حکم قاتل زنان خیابانی شک نکند. که دیگر درویشان قم، قلع و غم نشوند. که دیگر بهائیان، اعدام خانوادگی نشوند.
ولی مگر نه این که تا قبل از انقلاب اسلامی سلطنت‌ها، بی نام اسلام حکومت می‌کردند؛ ولی باز هم شاهد محرومیت‌ها و فشارها برای دگراندیشان بودیم. مگر نه این که، در زمان آن حکومت‌ها عالمان، با نفوذ خود در مردم و حکومت اعمالی شبه‌طالبانی انجام می‌دادند. شاید بهتر باشد قبل از دولت سکولار، مردم سکولار داشته باشیم. چون با هر دولتی، مردم اسلام‌زده کار خود می‌کنند. با هر دولتی، علمای اسلامی فتوای خود می‌دهند. با هر دولتی، آیت‌الله‌ها فتوای تخریب مکان‌های مذهبی دگرمذهبان را می‌دهند و دولت هم به آن فتوا عمل می‌کند. باشد که نور آزادی بر همگان بتابد.

۲ نظر:

ناشناس گفت...

به نکته‌ی بسیار درستی اشاره کردی. اول مردم باید لیاقت آزادی را پیدا کنند تا بتوانند آن را بدست بیاورند.
انواع انقلابات در طول تاریخ به علت کمبود آگاهی درمیان مردم عادی در نهایت با شکست مواجه شد. شاید مهم‌تر از سکولاریزه شدن مردم افزایش شعور و آگاهی باشد به طوری که اغلب مردم قوه تفکر داشته قبل از دنباله روی از یک جریان ، مکتب یا دستورات مذهبی بیاندیشند. انقلاب مشروطه ایران نمونه واضحی از شکست روشنفکری بود. پیشوایان مذهبی با استفاده از بلاهت و تعصب مذهبی عوام مشروطه را به لجن کشیدند.

فرید گفت...

بله. یکم خیلی متشکرم از توجه شما. دیم اینکه باید به مردم یاد داد که آنها هم در جریان زندگی خود حق اظهار نظر دارند و باید آینده‌ی خود را خود بسازند