۲۸ آبان ۱۳۸۵

زبان تند و بی‌فایده

در این قسمت می‌خواهم در مورد مطلب قبلی چیزی بگویم. همان طور که خود ملاحظه کردید مطلب قبلی یک مقدار تند بود و در آن از کلمات به دور از ادب استفاده شده بود. راستش را بخواهید من می‌دانم که زبان تند و احساسی فایده و کاربردی ندارد، و آن مطلب را هم بلا فاصله بعد از دیدن فیلم استقبال از خامنه‌ای نوشتم، به همین دلیل، نوشته‌ای از روی احساس است. به آن بیشتر می‌توان از لحاظ تخلیه‌ی روانی نگاه کرد تا تحلیلی منطقی. در هر حال اگر توهینی شد و حرف نامربوطی زده شد، متأسفم.

هیچ نظری موجود نیست: