کدام حق مسلم ماست؟

در حالي که فعالان ملي‌گرا به نوشتن نقد و تهيه تومار براي فيلم ۳۰۰ مشغولند، و فعالان ديگر هم به بررسي اين که دستگيري و آزادي ملوانان بريتانيايي درست بود يا غلط؛ آبگيري سد سيوند آغاز شد. سدي که به گفته‌ي کارشناسان سازمان ميراث فرهنگي، آبگيري آن نه تنها قسمتي از دشتي را که هنوز مورد اکتشاف قرار نگرفته، به زير خود مي‌برد بلکه رطوبت حاصل از آن آرامگاه کوروش کبير را با فرسايش سريع مواجه مي‌کند.
آري، انگار تاريخ و گذشته‌ي اين مرز و بوم هيچ ارزشي براي دولت مردان ما ندارد. شايد اين هم بازيابي ارزش‌هاي انقلاب است. ارزش‌هايي که شخصيت‌هايي همچون آيت‌الله خلخالي و دکتر شريعتي نماينده‌ي آن بودند. همان‌هايي که با فرياد « نابود باد طاغوت» قصد تخريب تخت جمشيد را داشتند. همان‌هايي که مي‌خواستند مجسمه‌ي ميدان حر را به نام بت‌شکني به پايين بکشند. ارزش‌هاي ارتجاع.!
در کنار اين آبگيري، آثار تاريخي جيرفت هم در بازارهاي انگليس به حراج گذاشته شده است و هيچ يک از مسئولين محترم ما اقدامي نمي‌کند. با اين اوصاف، آنها دم از احقاق حقوق ما مي‌زنند. آري، انرژي هسته‌اي حق مسلم ماست، اما اين آثار تاريخي نيز که ميراث گذشتگان ما و براي آيندگان ماست، چطور؟